fbpx

Ik schrijf dit stuk en kijk naar buiten. Ik realiseer me dat er een maatschappij ontstaat die ik lelijker vind worden dan ik ooit zelf had kunnen bedenken. Macht, tweedeling, grensoverschrijdend gedrag, vervuiling, haast, hebzucht, manipulatie, haat, zorgen en verspilling .

Er is steeds minder verbinding
Minder samenwerking
Tussen mensen, instanties en/of bijvoorbeeld scholen en ouders.
Laten we dit ook weer opzoeken en vooral gaan koesteren.

We hebben zelf een keuze hoe we om kunnen gaan met situaties die minder vlekkeloos verlopen. Durven we wel te kiezen? Voor de wereld, onszelf EN vooral ons kind? Angst overheerst bij veel kinderen en ouders… Zorgen zijn er soms heel veel.

Durf jij te gaan staan

voor wat jouw drijfveer is als ouder, jouw potentieel te zien in je rol als moeder? Hoe gaat het met jou?

Zoom jij al in op jezelf en je eigen mindset, gevoel in je lijf en interactie om nu een stevig vangnet te kunnen vormen voor je kind? Er is maar een basisbehoefte voor jou en je kind ondanks alle massale thuisprogramma’s, de opgeladen IPads en het vele thuiswerk en dat is toch echt veiligheid. Dat begint al bij de zwangerschap, een geboorte en de eerste jaren daarna…

Leg je hand eens op je borst en stel jezelf regelmatig de vraag “ben ik hier?”

Je zult jezelf vaak betrappen dat je met tien andere dingen tegelijk bezig bent en dus niet in het nu leeft. En dat is een gemiste kans! Het is belangrijk om zo min mogelijk in je reptielenbrein te hoeven schieten! Dit stuk van het brein zorgt namelijk voor overleving. Het vechten, vluchten en/of bevriezen. Handig om soms bij je te dragen maar niet 24/7.

Kinderen die hierin veelal zitten zijn vaak prikkelgevoelig, reageren snel, merken onrust op, kunnen boos worden om niets. Het mooie is wel, je kunt ze er ook met specifieke technieken weer uithalen. Misschien zit je kind daar nu al veelal in te functioneren omdat school veel stress geeft en/of er thuis de nodige spanningen zijn?! Misschien zit jij daar zelf ook snel omdat je ook zorgen hebt of jij gewoon vastloopt met jezelf.

Ik wil je in zo’n geval uitnodigen

om verder te kijken. Doe iets! Kom in actie! Soms is verder kijken dan naar wat er met het blote oog niet altijd zichtbaar is heel waardevol.

Zet je een stapje harder om voor je kind het verschil te kunnen maken?
Durf je de doelen bij te stellen en te accepteren dat echt niet alles perfect hoeft?
Dat je gewoon schaamtelos een jank/vloekdag (week) kunt hebben?

We “moeten” (voor ons gevoel) de lat op dit moment hoog leggen. Ondertussen duwen we ons hoofd daardoor in veel onmogelijke standen. We willen aan alle doelen voldoen. Stel daarom ook per direct je verwachtingen bij en kijk naar waar jij nu al invloed op kunt hebben. Kijk hoe jij de grip krijgt op jezelf en daarmee de veiligheid van je kind. Gezondheid, geluk en welbevinden komt boven alles. Jij hebt daar invloed op, maar het gaat niet altijd vanzelf.

Mijn boodschap is dat je altijd keuze hebt om te kiezen voor verandering. Voor jezelf en je kind. En dat kan nu! Hoe ga je hier nu mee om? Laten we de focus daar gewoon ook vooral leggen en kijken naar dingen die het verschil kunnen maken. Dat dingen gebeuren in ons leven is een feit, maar de vraag is wat mag ik er van leren? Hoe ga ik er mee om?

Hoe mooi zou het zijn als jij later kunt zeggen tegen je kind: “ik was en jij bent”

Vanuit liefde en verbinding.